NAJWIĘKSZE RZECZY ZACZYNAJĄ SIĘ TAM, GDZIE KOŃCZY SIĘ GWARANCJA.
Możesz wiedzieć, co zrobić, mieć potrzebne umiejętności i być dobrze przygotowany, a mimo to zatrzymać się dokładnie wtedy, kiedy pojawia się większa stawka, ryzyko porażki, ocena innych albo konieczność wyjścia poza to, co już znasz.
W moim systemie High Performance MENTAL odpowiada za to, jak Twoje przekonania, emocje, automatyczne reakcje i sposób interpretowania trudności wpływają na decyzje oraz działanie.
Pracuję z nim poprzez psychologię działania i mental performance — po to, żeby łatwiej rozpoznawać własne blokady, lepiej funkcjonować pod presją i utrzymywać kierunek również wtedy, kiedy znika pewność, motywacja albo szybka nagroda.
NAJTRUDNIEJSZE BLOKADY RZADKO WYGLĄDAJĄ JAK BLOKADY.
Czasem wyglądają jak rozsądek. Jeszcze trochę się przygotujesz, poprawisz projekt, zdobędziesz więcej wiedzy albo poczekasz na lepszy moment. Innym razem pojawia się myśl, że inni są bardziej kompetentni, że zaraz ktoś odkryje, że przeceniasz własne możliwości, albo że nie powinieneś wychodzić przed szereg, dopóki nie będziesz absolutnie pewny.
Możesz więc mieć cel, którego naprawdę chcesz, i jednocześnie miesiącami wykonywać ruchy, które bezpiecznie utrzymują Cię w tym samym miejscu.
Nie dlatego, że świadomie postanowiłeś zrezygnować. Dlatego, że część schematów potrafi wpływać na Twoje zachowanie, zanim w ogóle nazwiesz je problemem.
I właśnie tym zajmuje się warstwa MENTALU.
NIE INTERESUJE MNIE, CZY POTRAFISZ POWIEDZIEĆ SOBIE, ŻE DASZ RADĘ. INTERESUJE MNIE, CO ROBISZ, KIEDY ZACZYNASZ W TO WĄTPIĆ.
Praca z mentalem nie polega dla mnie na udawaniu, że nie czujesz strachu, ignorowaniu trudnych emocji ani powtarzaniu sobie afirmacji, aż problem zniknie.
Interesuje mnie to, dlaczego w określonych sytuacjach zaczynasz działać inaczej, niż sam chciałeś. Dlaczego perfekcjonizm pojawia się właśnie przed pokazaniem pracy. Dlaczego wewnętrzny krytyk robi się najgłośniejszy przed większym ruchem. Dlaczego po jednym niepowodzeniu czasem zaczynasz obniżać kolejne cele.
Dotyczy to również automatycznych, często nieuświadomionych schematów i skojarzeń, które wpływają na zachowanie, zanim zdążysz je świadomie przeanalizować.
NAJPIERW TRZEBA ZOBACZYĆ, CO NAPRAWDĘ ZATRZYMUJE RUCH.
SYTUACJA
Najpierw szukam momentów, w których zachowanie zaczyna się zmieniać. Większa odpowiedzialność, krytyka, możliwość odrzucenia, publiczna ocena, trudny cel albo decyzja, której nie da się już bezpiecznie przeanalizować w nieskończoność. To właśnie w takich momentach najlepiej widać, gdzie naprawdę przebiega granica komfortu.
SCHEMAT
Później patrzę na reakcję. Czy zaczynasz odkładać? Perfekcjonizować? Podważać własne kompetencje? Szukać kolejnych informacji? Wycofywać się po pierwszym potknięciu? Tutaj pojawiają się przekonania, wewnętrzny krytyk, syndrom oszusta i inne automatyczne schematy, które potrafią wyglądać jak racjonalna ocena sytuacji.
NOWA REAKCJA
Dopiero później pracujesz nad zmianą sposobu reagowania: interpretacją sytuacji, regulacją emocji, stopniowym kontaktem z tym, czego wcześniej unikałeś, sposobem podejmowania decyzji i zachowaniem pod presją.
CZTERY OBSZARY DECYDUJĄ O TYM, JAK DALEKO POTRAFISZ DOJŚĆ Z TYM, CO JUŻ MASZ.
DZIAŁANIE MIMO NIEPEWNOŚCI
Nie każda ważna decyzja da Ci wystarczająco dużo danych, żeby poczuć pełną pewność. Ten obszar dotyczy zdolności do rozsądnego działania mimo ryzyka, możliwości błędu i świadomości, że wynik pozostaje otwarty. Nie chodzi o brawurę. Chodzi o to, żeby potrzeba gwarancji nie zamykała Ci drogi do większych ruchów.
PRZEKONANIA I WEWNĘTRZNE BLOKADY
Syndrom oszusta, wewnętrzny krytyk, perfekcjonizm, ograniczające przekonania czy automatyczne, często nieuświadomione schematy potrafią wpływać na to, po co sięgasz, co odkładasz i gdzie sam ustawiasz sobie granicę. Nie chodzi o „pozytywne myślenie”. Chodzi o rozpoznawanie momentu, w którym interpretacja zaczyna być traktowana jak fakt i steruje decyzją.
EMOCJE I PRESJA
Krytyka, konflikt, odpowiedzialność czy duża stawka potrafią zawęzić uwagę i zmienić sposób myślenia. Dlatego ważną częścią MENTALU jest zdolność regulowania własnego pobudzenia i zachowania dostępu do umiejętności wtedy, kiedy właśnie najbardziej są potrzebne. Presja może zostać. Nie musi jednak przejmować całego zachowania.
CELE, WYTRWAŁOŚĆ I POWRÓT
Cel wygląda inaczej w dniu, w którym go wyznaczasz, a inaczej po trzech miesiącach, kiedy minęła pierwsza ekscytacja i rezultat nadal jest daleko. Ten obszar dotyczy utrzymywania kierunku mimo frustracji, wolniejszych efektów i potknięć — oraz umiejętności powrotu po okresie, w którym wypadłeś z rytmu. Nie wygrywa sam start. Wygrywa zdolność pozostania przy ważnym kierunku wystarczająco długo.
NIE CHODZI O „MOCNIEJSZY MINDSET”. CHODZI O TO, ŻEBY TWOJE WŁASNE REAKCJE RZADZIEJ STAŁY MIĘDZY TOBĄ A TYM, CZEGO NAPRAWDĘ CHCESZ.
ROBISZ WIĘKSZE RUCHY, ZANIM ZNIKNIE CAŁA NIEPEWNOŚĆ
Nie czekasz miesiącami, aż decyzja stanie się całkowicie bezpieczna. Potrafisz ocenić ryzyko, zaakceptować jego część i działać mimo otwartego wyniku.
RZADZIEJ MYLISZ BLOKADĘ Z „ROZSĄDKIEM”
Łatwiej zauważasz moment, w którym kolejna analiza, poprawka albo zdobywanie wiedzy przestają być przygotowaniem, a zaczynają być sposobem unikania ruchu.
KRYTYKA I PRESJA MNIEJ ZMIENIAJĄ TWOJE ZACHOWANIE
Nie musisz być odporny na wszystko. Chodzi o to, żeby cudza opinia, napięcie czy jeden błąd nie decydowały automatycznie o Twoim następnym ruchu.
DŁUŻEJ UTRZYMUJESZ KIERUNEK
Nie porzucasz ważnego celu tylko dlatego, że pojawił się trudniejszy miesiąc, zniknęła początkowa motywacja albo pierwsza próba nie dała oczekiwanego rezultatu.